08.10.2026 11:03
Зөлфирә Шәйдуллина белән интервьюдан өзек ⬇️ – Яңа туган сабыйга барыбер игътибар күбрәк китә. Нәзирә моны ничек кабул
Зөлфирә Шәйдуллина белән интервьюдан өзек ⬇️
– Яңа туган сабыйга барыбер игътибар күбрәк китә. Нәзирә моны ничек кабул итә?
– Игътибарны Нәзирәгә дә, Гүзәлгә дә бертөрле бирергә тырышам. Янымда әнием, Алмаз бар. Алар да ярдәм итә. Алмаз бик рәхәтләнеп булыша. «Эшләрем бар әле», – дип чыгып китми. Нәзирәне үстергәндә дә шулай булды. Гүзәл йоклаган арада мин өйдәге эшләремне эшләргә, Нәзирә белән уйнарга тырышам. Ул китаплар укырга бик ярата.
Ике балага да тиешле игътибарны җиткерә алабыз дип уйлыйм. Нәзирә Гүзәл туганчы ук: «Монда бит минем сеңлем. Мине күтәрмә, алайса, сеңлемә авыр була», – дип, эчемне сыйпап китә, һәрвакыт мине кочаклый иде. Аңлы бала ул. Бала тудыру йортына киткәндә дә, мин сиңа иптәш кыз бала алып кайтам, дигән идем. Шуңадырмы, бик шатланып кабул итте. «Әни, кулын тотсам ярыймы, кочакласам ярыймы, үбәргә ярыймы?» – дип кенә тора. Сеңлесен бик ярата. «Бу бит – минем сеңлем, Гүзәлем, туганым», – ди.
Туганлык хисләрен үз үрнәгеңдә тәрбияләргә кирәк дип уйлыйм. Балалар безнең туганнарыбыз белән ничек аралашканны, ничек сөйләшкәнне күреп тора бит. Шуны кабатлый. «Ярый әле минем апам бар, сердәшем дә, дустым да ул. Гүзәл белән дә сез шулай булачаксыз, бергә балалар бакчасына да йөрерсез», – дип сөйлим инде мин аңа. Нәзирә һәр сүзне истә калдыра.
Автор: Энҗе Шәйхетдинова
– Яңа туган сабыйга барыбер игътибар күбрәк китә. Нәзирә моны ничек кабул итә?
– Игътибарны Нәзирәгә дә, Гүзәлгә дә бертөрле бирергә тырышам. Янымда әнием, Алмаз бар. Алар да ярдәм итә. Алмаз бик рәхәтләнеп булыша. «Эшләрем бар әле», – дип чыгып китми. Нәзирәне үстергәндә дә шулай булды. Гүзәл йоклаган арада мин өйдәге эшләремне эшләргә, Нәзирә белән уйнарга тырышам. Ул китаплар укырга бик ярата.
Ике балага да тиешле игътибарны җиткерә алабыз дип уйлыйм. Нәзирә Гүзәл туганчы ук: «Монда бит минем сеңлем. Мине күтәрмә, алайса, сеңлемә авыр була», – дип, эчемне сыйпап китә, һәрвакыт мине кочаклый иде. Аңлы бала ул. Бала тудыру йортына киткәндә дә, мин сиңа иптәш кыз бала алып кайтам, дигән идем. Шуңадырмы, бик шатланып кабул итте. «Әни, кулын тотсам ярыймы, кочакласам ярыймы, үбәргә ярыймы?» – дип кенә тора. Сеңлесен бик ярата. «Бу бит – минем сеңлем, Гүзәлем, туганым», – ди.
Туганлык хисләрен үз үрнәгеңдә тәрбияләргә кирәк дип уйлыйм. Балалар безнең туганнарыбыз белән ничек аралашканны, ничек сөйләшкәнне күреп тора бит. Шуны кабатлый. «Ярый әле минем апам бар, сердәшем дә, дустым да ул. Гүзәл белән дә сез шулай булачаксыз, бергә балалар бакчасына да йөрерсез», – дип сөйлим инде мин аңа. Нәзирә һәр сүзне истә калдыра.
Автор: Энҗе Шәйхетдинова