Резедә Сәләхова: «Театрдан китү турында бер тапкыр да уйламадым»
- Беренчедән, мин бит ир-ат түгел, гаилә сөйрисем юк. Икенчедән, акча аз булудан театрдан китәргә бер тапкыр да уйламадым. Театрга эшкә керүемә үкенмәдем, үкенергә язмасын да. Дөрес әйтәсең, берничә эштә эшләгәч, акча җитмәүдән интекмим. Әмма бу эшләргә алынуымның сәбәбе финанслар түгел. Миңа чаралар алып бару да, мультфильмнар тавышландыру да, спектакльләрдә уйнау, балалар белән эшләү дә ошый, күңелгә рәхәтлек бирә. Эшне чын күңелдән яратып башкарам, шуңа күрә аның күп булуыннан зарланмыйм. Аллаһы Тәгалә биргәненә шөкер итәм. Моннан тыш, безнең гаиләдә бөтен түләүләрне дә Артем түли. Балалар бакчасына күпме акча киткәнен белмим, ипотеканы түләп бетердек, анда да ничә сум түләгәнне белмәдем.
- Рәхәт тормыш шулай бит?
- Шулай булырга тиештер дә ул. Мин бит “за мужем”. Бу сүзләрне ирнең киң җилкәсе артында елышып яшәү дип аңлыйм. Артем бик ышанычлы ир, гаиләбезнең беренче көннәреннән үк ул мине түләүләр кебек мәшәкатьләрдән азат итте. Кайвакыт муенымдагы муенсамны сүтә алмасам да Артемга барам. Гәрчә, “мескен” булмасам да, мин иркә хатын.
Резедә Сәләхова белән әңгәмәдән.