КЫЯМӘТ КӨНЕНДӘ ХУРГА КАЛМАС ӨЧЕН УКЫЛА ТОРГАН ДОГА رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَ
رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ
[Раббәнәә үә әәтинәә мәә үәгъәттәнәә гъәләә русүликә үә ләә түхъзинәә йәүмә-л-къыййәәмәһ.
Иннәкә ләә түхълифү-л-миигъәәде]
«И, Раббыбыз! Безгә пәйгамбәрләрең аша вәгъдә иткән нәрсәңне (савап һәм ярдәмеңне) бир. Безне Кыямәт көнендә хурлыкка төшермә. Һичшиксез, Син [беркайчан да мөэминнәргә савап бирү һәм догаларын кабул итү турында биргән] вәгъдәңне бозмыйсың».
(«Әлү Гыймран / Гыймран гаиләсе» сүрәсе, 194 нче аять)